Rabarbar
Wartość odżywcza. Częścią jadalną rabarbaru są długie, grube, soczyste °gonki liściowe barwy zielonej, zielonoczerwonej lub czerwonej, zależnie od odmiany. Kwaskowy, orzeźwiający smak rabarbaru spowodowany jest głów-
nie zawartością kwasu jabłkowego. Liście rabarbaru zawierają dużo witaminy C. Zaczyna on plonować na początku maja, a więc w okresie, gdy nie ma jeszcze świeżych owoców, stąd jego duża popularność. Późną wiosną w rabarbarze wzrasta zawartość szkodliwego dla zdrowia kwasu szczawiowego. Odmiany. Na zalecenie zasługują trzy odmiany rabarbaru:
Karpow Lipskiego - odmiana bardzo wczesna, plenna, odporna na choroby. Ogonki liściowe mają skórkę jednolicie czerwoną, miąższ zielony, delikatny.
Wczesny Hosera - odmiana bardzo wczesna, plenna. Ogonki liściowe jednolicie czerwone lub czerWonozielone, miąższ zielony lub jasnoróźowy, delikatny.
Purpurat - rośliny silnie rozłożyste. Ogonki liściowe czerwone, miąższ zielony, delikatny.
Wymagania klimatyczne i glebowe. Rabarbar jest rośliną trwałą, doskonale zimuje, nie wymarza nawet w największe mrozy, nie jest wrażliwy zarówno na niskie, jak i na wysokie temperatury. Znosi on równie dobrze nadmiar wody, jak i suszę. Rośnie dobrze w miejscu zacienionym, jednakże w miejscu ciepłym i słonecznym zaczyna wcześniej na wiosnę rosnąć, wypuszcza liście już temperaturze kilku stopni powyżej zera i wcześniej plonuje. Rabarbar udaje się na każdej glebie, byle dostatecznie żyznej, wilgotnej, ale nie podmokłej i głęboko uprawionej. Na glebach lżejszych plony są mniejsze, lecz wcześniejsze. vawożenie. Rabarbar ma duże wymagania pokarmowe, zwłaszcza w stosunku
do azotu. Miejsce przeznaczone pod wieloletnią uprawę rabarbaru należy przed sadzeniem roślin obficie nawieźć w jesieni obornikiem lub kompostem w ilości 60 kg na 10 m2. Oprócz nawiezienia obornikiem całego zagonu, bezpośrednio przed sadzeniem rabarbaru daje się kompost w dołki. Przed sadzeniem stosuje się nawożenie mineralne w następujących ilościach na 10 m2:300-400 g saletrzaku, 400 g superfosf atu 18% i 500 g soli potasowej.40%. Corocznie nawozimy rabarbar wiosną przed rozpoczęciem wegetacji, dajemy wówczas 200 g saletry amonowej, a w 4 tygodnie później następną dawkę saletry. Po zbiorze na 10 m2 daje się 400 g superfosf atu 18% i 500 g soli potasowej 40% oraz 200 g saletry amonowej.
Ponadto, co trzy lata na jesieni, przekopujemy płytko między roślinami obornik lub kompost w ilości 20-40 kg na 10 m2. Nie należy obawiać się przenawożenia rabarbaru. Gdy rabarbar obficie nawozimy, wówczas karpy rozrastają się i wytwarza się duża ilość liści o długich i grubych ogonkach. Uprawa i pielęgnowanie. Rabarbar uprawia się poza zmianowaniem. Można go rozmnażać przez podział karp lub z nasion.
W ogrodach działkowych zaleca się rozmnażać rabarbar przez podział karp. Uzyskujemy wówczas rośliny szybko plonujące, o takich samych cechach, jak roślina mateczna. Do rozmnażania najodpowiedniejsze są karpy t-5-letnie. Na jesieni, gdy zaschną liście karpy wyjmuje się je z ziemi i tnie ostrym nożem na sadzonki (4-8) o ciężarze co najmniej 1/4 kg. Każda sadzonka powinna mieć jedno lub dwa oczka i dwa kilkunastocentymetrowe korzenie. Tak otrzymane sadzonki można sadzić w jesieni na miejsce stałe lub Przechowywać w chłodnej, przewiewnej piwnicy i posadzić wczesną wiosną, zanirn zaczną rozwijać się pączki. Miejsce przeznaczone pod rabarbar powinno "yć głęboko przekopane.
Rośliny uzyskane zarówno z siewu, jak i z podziału karp sadzi się w rozstawie co najmniej 1 X l m, a odmiany silniej rosnące: 1,2 x 1,2 m. Rabarbar sadzi się w dołki zaprawione kompostem umieszczając roślinę tak, po obciśnięciu jej ziemią oczko znalazło się nie głębiej niż 2-3 cm pod jej
powierzchnią. Karpy rabarbaru posadzone na jesieni często zostają w zitnj wypychane na wierzch. Po każdej odwilży należy wypchnięte rośliny wcisnąć z powrotem do ziemi. Wolne miejsca między roślinami wykorzystuje się początkowo pod uprawę sałaty, szpinaku, kalarepy.
Do czynności pielęgnacyjnych należy niszczenie chwastów połączone ZQ spulchnianiem gleby i wyłamywanie pędów kwiatowych, przy samej ziemi w miarę jak się ukazują.
Rabarbar plonuje przez 8-9 lat.
Zbiór. Zbiór rabarbaru rozpoczyna się w drugim lub w trzecim roku p0 posadzeniu roślin. Ogonki liściowe wyłamuje się w maju, czerwcu, gdy mają co najmniej 20 cm długości. W lipcu trzeba przerwać zbiór rabarbaru, aby umożliwić roślinom wzmocnienie się i zebranie zapasów na następny rok. Pędzenie. Rabarbar można pędzić, czyli przyspieszać wzrost, na wiosnę. W tym celu na jesieni przykrywa się rośliny liśćmi lub słomiastym obornikiem. W lutym zdejmuje się przykrycie i nakłada na rośliny beczki lub skrzynie z wybitym dnem. Beczki obkłada się ciepłym końskim nawozem, a otwór przykrywa się denkiem. Pod wpływem ciepła, które wydziela się z obornika rośliny wypuszczają liście. Po kilku tygodniach można już zbierać pierwsze ogonki liściowe. Ponieważ pędzenie odbywa się bez dostępu światła, ogonki liściowe są czerwonożółte, bardzo delikatne i zawierają mniej kwasu szczawiowego. Rabarbar można również pędzić pod osłoną z przeźroczystej lub czarnej folii.
